Muzeum Historii Toalet w Kijowie obchodzi w tym roku swoje 15-lecie. Czy przetrwa niszczycielskie ataki rosyjskich rakiet?

Muzeum Historii Toalety to prywatne muzeum założone w Kijowie przez małżeństwo biznesmenów i entuzjastów historii higieny, Nikolaya i Mariny Bogdanenko. Otwarte zostało ono we wrześniu 2007 r. Znajduje się ono na liście 10 najpopularniejszych i najbardziej ciekawych muzeów w Ukrainie. Mieści się we „Wieży numer 5”, na ul. Rybalskiej nr 22. Wieża stanowiła część umocnień Twierdzy Kijów i prace przy niej rozpoczęto w 1833 r. (trwały 13 lat), z przeznaczeniem na magazyny z prowiantem i amunicją. Dzisiaj we wieży znajduje się jedno z dużych centrów biznesowych w Kijowie oraz największa na świecie kolekcja toalet oraz pamiątek z nimi związanych, co odnotowane zostało w Księdze Rekordów Guinnessa.

Eksponaty muzeum są uporządkowane chronologicznie, zgodnie z historią rozwoju ludzkości: „Prahistoria”, „Starożytność”, „Średniowiecze”, „Odrodzenie”, „Wiek XVII – XXI” i „ART WC”.

Zapraszamy do zwiedzania, chwilowo wirtualnie, w niedalekiej przyszłości osobiście!
W marcu 2017 roku miasto Baku obchodzi setną rocznicę budowy wodociągu według projektu W.H. Lindleya (na fot. Lindley i Tagijew)
W 100 lat wodociągu Shollar-Baku, ostatniego dzieła Williama H. Lindleya
Pod
koniec XIX wieku gospodarze miasta Baku musieli uporać się z fundamentalnym
problemem dla dalszego rozwoju Baku - niedoborem wody. Wyczerpano już wszystkie
dostępne rozwiązania, począwszy od pobierania zanieczyszczonej wody z
pobliskich rzek a na budowie zakładów odsalania wody morskiej zakończywszy. Także
szukano specjalistów zagranicą. Po latach różnorodnych prób i narad zapadła
decyzja, aby do miasta doprowadzić wodę z odległych źródeł gór Kaukazu.
Tego
trudnego zadania podjął się r William Heerlein Lindley. Prace, które rozpoczął w
1899 roku, prowadził aż do śmierci w 1917 roku. Zaprojektowany przez niego rurociąg
miał swój początek u źródeł rzeki Kura, wypływającej ze stoków Dolnego Kaukazu,
110 mil (177 km) na południe od miasta Baku.
Jak mówił sam Lindley: „W Europie Zachodniej kierowałem pracami wodociągowymi i kanalizacyjnymi w 35 miastach, ale nigdy nie miałem do czynienia z dziełem o takim technicznym rozmachu i trudnościach, jak budowa tego rurociągu”. Redakcja tygodnika „Illustrated London News” z 1912 roku w artykule zatytułowanym "Woda dla Miasta Wielkiej Ropy: Budowa najdłuższego wodociągu w Europie" opisała szczegółowo rozmach tej budowy.
Chociaż od 1914 roku trwała pierwsza wojna światowa, udało mu się Lindleyowi przybyć do Baku, by w 1917 roku wziąć udział w „wielkim otwarciu”. W dniu 21 stycznia milioner-filantrop Z.H. Taghiyev, wspierający projekt finansowo i propagandowo, przekręcił kurek w obecności wszystkich władz lokalnych i woda ze źródła w Shollar popłynęła do punktu poboru wody w centrum miasta. Następnego dnia Lindley włączył osobiście zawór i krystalicznie czysta woda wypełniła zbiornik na wodę o pojemności 4,5 miliona wiader wody.
Transkaukaskie Linie Kolejowe uhonorowały z tej okazji Lindleya żetonem na korzystanie z ich usług do końca życia.
Obecnie ujęcie w Shollar po stu latach nadal jest uznawane za najlepsze źródło wody miasta Baku, zarówno ze względu na jej jakość jak i na niezawodną dystrybucję
.
Była to ostatnia podróż Williama H. Lindleya do tej odległej części Imperium Rosyjskiego. Wiadomości z frontu, wkrótce o rewolucji bolszewickiej, oznaczały koniec świata, który znał. Sir William Heerlein Lindley zmarł w grudniu 1917 roku w swoim domu w Londynie na atak serca. Miał 64 lata.
Wieść o jego śmierci dotarła do Baku w następnym roku. W dniu 3 marca 1918 roku, na nadzwyczajnym wspólnym posiedzeniu władze miasta uczciły tę smutną wiadomość minutą ciszy.
Dla uczczenia jego zasług dla miasta władze stolicy Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu przemianowały Aleję Romanowów na ulicę Williama H. Lindleya. W 1923 roku bolszewicy zmienili jej nazwę. Obecnie to ulica 28 maja i upamiętnia narodziny pierwszej Republiki Azerbejdżanu w 1918 roku.
Na fotografii prace nad ujęciem w Szolar (w tle inż. Stefan Skrzywan)

In the history of Warsaw, the capital of the liquidated Kingdom of Poland, he has been assigned the ungrateful role of the military president of Warsaw. He held this function as a major general of artillery in the Russian army in the years 1875-1892. He liked Warsaw and stayed with it for the rest of his life. He died on August 23, 1902. His character was viewed positively by Poles from the very beginning. The Monument to Starynkiewicz at the Filter Station and the square bearing his name are the only commemorations from the period of the Russian partition preserved in Warsaw, and his grave in the Orthodox cemetery in Wola is under the care of the capital MPWiK S.A.

He became famous for his responsibility and honesty. His out-of-pocket
payments to the municipal treasury for damages caused by improper investment
purchases have become legendary. During the years of his term in office, there
were great investments in infrastructure, including the construction of water
and sewage systems, the launch of the first public horse-drawn tram line, the opening
of a large Bródno cemetery and the construction of a new gas plant in Wola.
Without diminishing the merits of Starynkiewicz in building the largest investment in Warsaw - water supply and sewage systems - the Russian sources unknown to the then national journalists reveal that it could only be possible thanks to the successful appeals to Tsar Alexander II and Alexander III by two Russian governors-generals - Paweł Kotzebue and Piotr Albedyński - placed higher in the hierarchy of military power administering Warsaw than the provisional president!


Literature:
Sokrates Starynkiewicz, Dziennik 1887-1897, PWN, Warszawa 2001.
Ryszard Żelichowski, Lindleyowie. Dzieje inżynierskiego rodu, Biblioteka Societas Lindleiana, t. I-III, Warszawa 2019.
Samara (Russian Самара, in the years 1935–1991 Kuybyshev, Куйбышев) - a city in Russia, a river port on the Volga. The capital of the Samara region.
In October 2016, on the occasion of the 130th
anniversary of the Samara waterworks, in front of the main entrance to the
SKS-Samara Ltd. (Municipal Systems in Samara), the Walk of Fame was opened, on
which the names of prominent representatives of the municipal water and sewage
industry were placed.
Every year, the Avenue of Stars is replenished
with new names of "stars". Their role is played by slabs of gray
elegant local stone.
In 2016, on the Walk of Fame, the names of the
founders of the city's water supply and sewage network were immortalized: William
H. Lindley, Alfred von Vacano, Peter Alabin and Nikolai Zimin.

William Heerlein Lindley is the author of the first Samara sewer design.
In 1906, the Samara City Hall (Duma) decided to build a sewage system in the
city according to his design. The main parts of the sewage system have survived
to this day. In 2019, 110 years have passed since this event. The letter
"H", an abbreviation of Heerlein, part of his surname (according to
the British tradition of his mother's name) is missing from the record. We
asked to supplement it. Perhaps our Russian friends will make this necessary
adjustment.
Alfred Josef Marie Ritter von Wellho Vacano (Альфред фон-Вакано)
(1846-1929), Austrian subject, entrepreneur, philanthropist, owner of a brewery
in Samara. Initiator and sponsor of the construction of the first sewage system
in Samara. In 1909, a 4.2 km long trial sewage system financed by him was put
into operation.

Opening ceremony in 2016
Peter Alabin (1824-1896) served as mayor from 1884
to 1891, and in this position he largely contributed to the opening of the
first waterworks in Samara in 1886.
Nikolay Zimin is the author of the design of the first waterworks in
Samara.
In 2017-2019, the Avenue of Fame was enriched with
another four boards.

***
The photographs were kindly offered to our Society by courtesy of Director General SKS Samara Vladimir Biryukovowi (Главного управляющего директора ООО "Самарские коммунальные системы" Бирюкова Владимира) and Maria A. Almazov, head of the PR department of SKS (Мария Александровна Алмазова, начальник отдела по связям с общественностью ООО).
World Water Day is an annual UN observance day (22 March) that highlights the importance of freshwater. The day is used to advocate for the sustainable management of freshwater resources. The theme of each day focuses on topics relevant to clean water, sanitation and hygiene (WASH), which is in line with the targets of Sustainable Development Goal 6.
Source: https://www.igwp.org.pl/index.php/informacje/wydarzenia
Today, instead of joint public festivities we propose „Wirtualne
zwiedzanie Stacji Filtrów” (Virtual visit to the Museum of Warsaw Water Works)
https://pl-pl.facebook.com/hashtag/mpwikwarszawa?source=feed_text&epa=HASHTAG&__tn__=*NK-R





