• O nas

  • O nas

  • Lindleyowie

  • Lindleyowie

  • E-biblioteka

  • E-biblioteka

  • Nasze archiwum

  • Nasze archiwum

  • Kontakt

  • Kontakt

  • Nowości

  • Nowości

  • Linki

  • Linki

Aktualności

Muzeum Kanału "Dętka" w Łodzi

Tego jeszcze nie było - po raz pierwszy, każdy, kto chce zobaczyć, jak wyglądają kanały wykonane z cegły może to uczynić w Łodzi. W centrum miasta, pod placem Wolności otwarto dla zwiedzających jeden z tutejszych, świetnie utrzymanych kanałów, tzw. "Dętkę". Każdy, kto tam wchodzi jest zaskoczony, że budowla, która z nazwy i przeznaczenia nie budzi miłych skojarzeń zachwyca kunsztownym wykonaniem - bardziej przypomina zamkowy korytarz niż kanał.

Muzeum Kanału "Dętka" w Łodzi

"Dętka" to podziemny, owalny zbiornik na wodę, wybudowany w 1926 roku z myślą o płukaniu sieci kanalizacyjnej w centrum miasta. Jako jeden z pierwszych odcinków miejskiej kanalizacji zaprojektowany został przez brytyjskiego inżyniera, Williama Heerleina Lindleya. Nadzór nad całością prac budowlanych sprawował inżynier Stefan Skrzywan, budowniczy łódzkich wodociągów. Korytarzem "Dętki", wykonanym z czerwonej cegły można obejść Plac Wolności pod ziemią. Ma on ponad 142 metry długości i mieści ok. 300 metrów sześciennych wody. Jest wysoki na 187 centymetrów i szeroki na około półtora metra, co sprawia, że spokojnie można nim spacerować. Jest połączony zasuwami ze zbiegającymi się przy Placu Wolności kilkoma kanałami. Jeśli trzeba było oczyścić któryś z nich, "Dętkę" napełniano wodą i po otwarciu odpowiedniej zasuwy spuszczano ją do jednego z kanałów.

 


Wejście do kanału



Dziś zbiornik pod placem Wolności to budowla zabytkowa, bo sieć kanalizacyjną od ponad 30 lat czyszczą samochody ciśnieniowe. "Dętka" jest jednak utrzymana w doskonałym stanie technicznym i mogła stać się atrakcją turystyczną Łodzi oraz pionierskim założeniem muzealnym w skali całego kraju jako pierwszy tunel wodociągowy w Polsce otwarty dla zwiedzających. Udostępnienie jej szerokiej publiczności zaproponował Zakład Wodociągów i Kanalizacji. Projekt adaptacji "Dętki" wykonał Krzysztof Wardecki, a wystawę w kanale, który dziś jest częścią Muzeum Miasta Łodzi przygotował znany artysta Robert Kuśmirowski. Całość projektu została zrealizowana przy współudziale Urzędu Miasta Łodzi i łódzkiego Zakładu Wodociągów i Kanalizacji.



Łódzkie kanały - dzieło Lindleya i Skrzywana

 


Historia łódzkiej sieci wodociągowej sięga początków XX wieku. W latach 1901 - 1908, inżynier William Lindley przedstawił plan zaopatrywania miasta w wodę ze studni głębinowych, wywierconych w rejonie Łódź - Rzgów. Projekt ten jednak, ze względu na przewidywane wysokie koszty nie został przyjęty do realizacji. Kolejne poważne prace nad budową sieci kanalizacyjnej Łodzi rozpoczęto w 1925 roku. Pracami kierował inżynier Stefan Skrzywan, według projektu Williama Lindleya, który wykorzystał położenie topograficzne Łodzi. Od strony północno - wschodnich wzniesień w rejonie Nowosolnej i Stoków teren miasta opada stopniowo w kierunku południowo - zachodnim do doliny Neru, a różnice poziomów w skrajnych punktach przekraczają 100 metrów. To właśnie pozwoliło na zaprojektowanie i zbudowanie uregulowanej sieci kanałów, odprowadzających ścieki grawitacyjnie do oczyszczalni, którą zaczęto wznosić na Lublinku w 1932 roku.




Szczegóły oraz panoramiczny obraz patrz:
http://www.muzeum-lodz.pl/inne/detka.php

Hydrosfera Józefów zaprasza!

Hydrosfera Józefów Sp. z o.o. serdecznie zaprasza Członków Societas Lindleiana, Przyjaciół i Sympatyków oraz osoby zainteresowane  w dniu 26 maja 2013 w godz. 13.00 – 16.00 na obchody Dnia Wody na terenie Stacji Uzdatniania Wody przy ul. Drogowców 20!

Hydrosfera Józefów zaprasza!

 HYDROSFERA JÓZEFÓW SP. Z O.O. i inżynier Stanisław Zdanowicz, Prezes Zarządu Hydrosfera Józefów Sp. z o.o., serdecznie zapraszają Członków Societas Lindleiana, Przyjaciół i Sympatyków oraz osoby zainteresowane  w dniu 26 maja 2013 w godz. 13.00 – 16.00 na obchody Dnia Wody na terenie Stacji Uzdatniania Wody przy ul. Drogowców 20.

Okazją jest coroczny Festiwal Otwartych Ogrodów HYDROOGRÓD  Józefów 2013 r.


 Dojazd:

Dojazd do siedziby Hydrosfery   –  2 bryczki od godz. 12.45 z placu przy  Tesco, drogą  przez las ( ul. Rodziewiczówny, Wodociągowa, Drogowców 20).

 - trasa rowerowa przez las od ul. Wiązowskiej ulicami: Rodziewiczówny, Wodociągowa,  Drogowców 20. ( parking dla rowerów  przy ogrodzeniu Spółki).

 - samochodem ul. Wyszyńskiego, Nadwiślańska, Drogowców 20 ( trasy oznakowane  logo Festiwalu i Hydrosfery).

 


Program jest bardzo atrakcyjny:


13.00 – 13.20 Otwarcie imprezy, słowo wstępne Prezesa Spółki. Przywitanie Gości. Poinformowanie o celu imprezy, kolejności zdarzeń,  wymienienie sponsorów oraz  przygotowanych atrakcji:

stoiska firmowe, wystawa TO CO JEST POD ZIEMIĄ….( materiały  i urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne):

jak duży jest m3  wody ? Jak podłączyć się do wody i kanalizacji ( stoiska JRP i Hydrosfery), 

jak bada się wodę pod względem jakości?

Coś dla ciała – stoisko z napojami i słodyczami (ew. potrawy  grillowe),

Atrakcja dla najmłodszych - 5 metrowa zjeżdżalnia typu Forest

13.20 – 13.40 Występ Piotra Boruty z CZOCHEREM   – bajka o Stworku Hydroforku  (krótka historia wprowadzająca w temat ekologii, środowiska naturalnego, znaczenia wody  w codziennym życiu).

Ogłoszenie konkursu rysunkowego –  pomaluj  Stworka Hydroforka, kolorowanki  dla maluchów.

14.00  ZWIEDZANIE STACJI UZDATNIANIA WODY – co zmieniło się na Stacji Uzdatniania Wody,  jak uzdatniana jest woda dla potrzeb naszego miasta. (pierwsza grupa  do 15 os. ).

14.00 – 15.00 Gry i zabawy dla dzieci Konkursy o tematyce ekologicznej.

TEST WODY  (która woda z kranu – trzy jednakowe  (dzbanki z oznaczeniem    A, B, C; WODA Z KRANU , WODA MINERALNA I WODA STOŁOWA). Konkurs dla chętnych osób dorosłych  i dzieci.

15.00 – 15.15 – prelekcja na temat historii Spółki i realizacji Projektu Unijnego.     

15.00  ZWIEDZANIE STACJI UZDATNIANIA WODY –  jak uzdatniana jest woda dla potrzeb naszego miasta ( druga grupa  do 15os. ).

15.15 – 15.30 Występ Piotra Boruty – żonglerka,  balony, bańki mydlane….

15.30 – 15.45 Gry i konkursy ( co dzieci  zapamiętały z przedstawionej tematyki).

15.45 – 16.00 Występ Piotra Boruty  ( podsumowanie )


Około 16.00  Zakończenie Imprezy – HYDROOGRÓD 2013.


W trakcie całej imprezy oprawa muzyczna i inne atrakcje – Zespół „De Marco”.

 

  • Archiwum
Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 2 Slideshow Image 2 Slideshow Image 2 Slideshow Image 2 Slideshow Image 2

Nowości

  • wszystkie
  • spotkania
  • książki
  • wystawy
  • Informacje prasowe
  • Ciekawostki
6664626158

Wieże, wieże…

Czy wiecie, że Warszawa tak naprawdę to ma aż siedem "wież ciśnień"? Pod tak ogólnie brzmiąca nazwą kryją się zarówno prawdziwe wieże ciśnień (Lindleya w Wodociągu Centralnym przy ulicy Koszykowej, Huta Warszawa, stara Gazownia), zbiorniki wodne („wodozbiory” Łazienki, Park Saski i Gruba Kaśka) czy wieże wodne kolejowe. Łączy je to samo piękno i specyficzna forma architektoniczna, podobna, choć w każdym przypadku inna. Na fotografii wieża ciśnień z lat 1950. w Hucie Warszawa.Fot. M.Potakiewicz
czytaj więcej

Wieże, wieże…

Wieże ciśnień to frapujący temat i nie brakuje amatorów ich uroku w naszym kraju. Pobieżny tylko przegląd poświęconych im stron internetowych robi wrażenie. Najbardziej imponującą kolekcję stworzył pan Marek Potakiewicz. Jego strona działająca od 1 września 2006 roku zawiera fotografie i krótkie opisy 644 wież krajowych i 40 zagranicznych.

Jak pisze we wprowadzeniu do swojej kolekcji:
„Wieże ciśnień (wieże wodne, Wassertürme, water towers, водонапорные башни, vodojemy, châteaux d'eau, torres de água, טנקים). Od drugiej połowy XIX wieku urozmaicają widoki stacji kolejowych oraz krajobrazy miast i miasteczek. Zawsze stanowiły najwyższy, najbardziej czytelny element infrastruktury wodociągowej, odpowiedzialny za stały i równomierny dopływ wody.Wody, która była doprowadzana do mieszkań, fabryk - i do parowozów na stacjach kolejowych.Zafascynowany klimatem tych budowli - często odchodzących w niebyt w zetknięciu z tzw. <<prozą życia>> - stworzyłem tę oto stronę. Stronę, która z czasem - mam nadzieję - przeistoczy się w katalog i archiwum wież ciśnień z terenów całej Polski”.



Pasja godna wielkiej pochwały!


http://www.wieze.geotor.pl/index.htm

 

 

22 marca Światowy Dzień Wody (World Water Day)

Światowy Dzień Wody (World Water Day) obchodzony jest dnia 22 marca i ustanowiony został w 1992 r. podczas konferencji ONZ w Rio de Janeiro, dotyczącej Środowiska i Rozwoju. Celem wydarzenia jest zwrócenie uwagi społeczności na całym globie na najważniejsze problemy związane z zasobami wody słodkiej na świecie oraz uświadomienie państwom członkowskim wpływu prawidłowej gospodarki wodnej na ich kondycję gospodarczą i społeczną. Na fotografii Bert Diphoorn z  UN-Habitat, odpowiedzialny w tym roku za temat przewodni Światowego Dnia Wody.
czytaj więcej

22 marca Światowy Dzień Wody (World Water Day)

Światowy Dzień Wody został ustanowiony rezolucją z 22 grudnia 1992 r. przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w ramach Agendy 21, w czasie konferencji UNCED w Rio de Janeiro (Brazylia). Powodem przedmiotowego był fakt, że ponad miliard ludzi na świecie cierpi z powodu braku dostępu do czystej wody pitnej.



Ideą corocznie odbywających się w dniu 22 marca obchodów Międzynarodowego Światowego Dnia Wody jest uświadomienie państwom członkowskim wpływu prawidłowej gospodarki wodnej na ich kondycję gospodarczą i społeczną. Pierwsze obchody odbyły się w roku 1993. Każdego roku Światowy Dzień Wody obchodzony jest pod innym hasłem. W roku bieżącym hasłem przewodnim Światowego Dnia Wody jest:
„Woda dla miast – w odpowiedzi na miejskie wyzwania”



Poniżej prezentujemy hasła, pod jakimi obchodzony był na świecie Światowy Dzień Wody w poszczególnych latach:
• 1994 – „Troska o wodę jest obowiązkiem każdego człowieka”
• 1995 – „Kobiety a woda”
• 1996 – „Woda dla spragnionych miast”
• 1997 – „Zasoby wodne świata: czy ich wystarczy”?
• 1998 – „Wody podziemne – niewidoczne zasoby”
• 1999 – „Wszyscy mamy wpływ na wykorzystanie wody”
• 2000 – „Woda dla XXI wieku”
• 2001 – „Woda a zdrowie”
• 2002 – „Woda dla rozwoju”
• 2003 – „Woda dla przyszłości”
• 2004 – „Woda i kataklizmy”
• 2005 – „Woda dla życia”
• 2006 – „Woda a kultura”
• 2007 – „Radzić sobie z niedoborem wody”
• 2008 – „Woda a warunki sanitarne”
• 2009 – „Woda w zmieniającym się świecie”
• 2010 – „Czysta woda dla zdrowego świata”

W dniu  18 marca w Fabryce Trzciny odbył się koncert z okazji Światowego Dnia Wody. Sidney Polak, Marika i Afrykasy sunSystem zagrali koncert na rzecz społeczności borykających się z brakiem dostępu do wody pitnej. Przed koncertem ambasadorowie Kampanii Wodnej - Agata Buzek i Piotr Adamczyk zaprezentowalią działania Polskiej Akcji Humanitarnej w Sudanie Południowym i Autonomii Palestyńskiej.



To już druga edycja imprezy organizowanej przez Polską Akcję Humanitarną z okazji Światowego Dnia Wody przypadającego na 22 marca, który w tym roku odbywa się pod hasłem: "Woda dla miast. Odpowiadając na miejskie wyzwania". Ten temat ma zwrócić uwagę na trudne położenie mieszkańców miast, którzy są pozbawieniu dostępu do czystej wody pitnej.



W dniu 20 marca MPWiK zaprosił na zwiedzanie dwóch strategicznych i niedostępnych na co dzień obiektów wodnych w Warszawie. O godz. 12.30, 13.40 i 15.00 z Płyty Desantu odjeżdżały autokary, które zabiorą chętnych do zabytkowej Stacji Filtrów i Grubej Kaśki, gdzie tunelem będzie można przejść pod Wisłą.



http://www.aktivist.pl/wydarzenie/eventId,637453,swiatowy-dzien-wody-w-rytmach-reggae-wydarzenie.html

Z historii „martyrologii wodociągowej”


Budowa nowoczesnych wodociągów przez Williama Lindleya w połowie XIX wieku w Hamburgu wyeliminowała popularny zawód nosiwody. Był on nadal obecny na przedmieściach, ale eleganckie centrum miasta takiej postaci już nie potrzebowało. Zanik tego zawodu zapoczątkował romantyczną „martytologię wodociągową”.


czytaj więcej

Z historii „martyrologii wodociągowej”

Budowa nowoczesnych wodociągów przez Williama Lindleya w połowie XIX wieku w Hamburgu wyeliminowała popularny zawód nosiwody. Był on nadal potrzebny na przedmieściach, ale eleganckie centrum miasta takiej postaci już nie potrzebowało. Zanik tego zawodu zapoczątkował romantyczną „martytologię wodociągową”.



W dniu 15 marca 1854 roku w przytułku dla ubogich w Hamburgu zmarł Johann Wilhelm Bentz (ur. 1786) znany powszechnie pod pseudonimem "Hummel". Sławę swą wśród mieszkańców ta barwna postać zawdzięczała książce "Rozmowy z Goethem". W XIX wieku ogłoszono go pierwszym bezrobotnym i pierwszą ofiarą wodociągów Lindleya. 


 


Johann Wilhelm Bentz (Hummel)



Do dnia dzisiejszego podobizna Hummela reprodukowana jest w wielu przewodnikach i książkach o starym Hamburgu. To on wyrzeźbiony jest na jednym z rogów pięknego drewnianego zajazdu w Bergedorf. W okresie międzywojennym zyskał tak dużą popularność, że 18 września 1938 roku mieszkańcy Hamburga wybudowali mu pomnik na rogu Rademachergang i Breiter Gang w formie studni z jego postacią. Obecnie jest to jedna z pamiątek turystycznych tego miasta.

Drewniana wieża ciśnień w Warszawie

Całkowicie drewniane wieże ciśnień pod koniec w XIX wieku należały już do rzadkości. Te przy stacjach kolejowych najczęściej były murowane a z drewna, celem odciążenia konstrukcji, wykonane były jej górne elementy. W Warszawie taka całkowicie drewniana wieża postawiona została przy budynku (również drewnianym)  stacji Grochów. Szła tędy kolejka wąskotorowa łącząca Jabłonnę  z Pragą i Karczewem. Wieża ta była wieżą wodną (zbiornikiem), z której uzupełniana była woda w kotle parowozu. Wieża na Grochowie i pozostałe drewniane budynki stacji Grochów spłonęły podczas wrześniowego oblężenia Warszawy w 1939 r. Kolejka była stopniowo zamykana w latach 50. i 60.
czytaj więcej

Drewniana wieża ciśnień w Warszawie

Historię tej podwarszawskiej kolejki przypomniał Jerzy S. Majewski. Kolejka jabłonowska łączyła Jabłonnę z Pragą i Karczewem. Jej główna stacja znajdowała się przy moście Kierbedzia, warsztaty i parowozownie zaś w rejonie obecnego ronda Wiatraczna.



Budowę kolei podjęto w 1898 r. Inicjatorem przedsięwzięcia było Towarzystwo Akcyjne Wąskotorowej Drogi Żelaznej Jabłonna - Wawer. (…) W maju 1899 r. zaczęto układanie torów od mostu Kierbedzia w kierunku Jabłonny, potem zaś w stronę Wawra. 


Otwarcie kolejki nastąpiło w listopadzie 1900 r., odcinek do Wawra uruchomiono 4 stycznia 1901 r. Główne budynki stacyjne wznosiły się w Jabłonnie, Wiśniewie, przy Moście (stacja Most) na Grochowie i w Wawrze. Już w 1903 r. podchwycono pomysł przedłużenia kolejki aż do Karczewa, ale wtedy zabrakło pieniędzy. Ostatecznie linię wydłużono w latach 1912-14. Stało się tak dzięki utworzeniu w 1911 r. Towarzystwa Akcyjnego Warszawskich Dróg Żelaznych Podjazdowych, w skład którego weszły kolejki Wilanowska, Grójecka i Jabłonowska.


Większościowy pakiet akcji miał kapitał belgijskidopomógł w sfinansowaniu nowego taboru dla trzech kolejek i w modernizacji ich infrastruktury. Nowe szyny z Wawra do Karczewa były cięższe niż kładzione wcześniej. Budowa wiązała się z dużą inwestycją inżynieryjną, jaką był nowy sześcioprzęsłowy most o żelbetowej konstrukcji przerzucony przez Świder. Do dziś zachował się ślad kolejki od Anina po Falenicę w przebiegu obecnych ulic Mrówczej i Mozaikowej.


Fragmenty tekstu  i fotografia  pochodzą z artykułu Jerzego S. Majewskiego  opublikowanego w "Gazecie Wyborczej" z dnia 27 czerwca 2003 r.


http://miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34880,1557212.html?as=2&ias=2

http://www.kolej.one.pl/index.php?dzial=linie&id=1152&okno=informacje&od=6&do=6

 

John Lindley ( 1799 – 1865)

John Lindley (1799 –  1865), genialny angielski botanik. Urodził sie w Catton koło Norwich, w rodzinie botaników. Ojciec  George Lindley był autorem „Przewodnika po sadzie i ogrodzie przykuchennym” (A Guide to the Orchard and Kitchen Garden). On sam zaś w historii botaniki zapisał się jako twórca klasyfikacji orchidei. Niestety, to nie jest "nasz" Lindley!


czytaj więcej

John Lindley ( 1799 – 1865)


John Lindley (1799 –  1865) , angielski botanik. Urodził sie w Catton koło Norwich, w rodzinie botaników. Ojciec  George Lindley był autorem „Przewodnika po sadzie i ogrodzie przykuchennym” (A Guide to the Orchard and Kitchen Garden).


W 1820 r. opublikował pracę Monographia Rosarum, w której opisał nowe gatunki  tych kwiatów I wykonał własnoręcznie rysunki. W 1821 r. opublikował Monographia Digitalium i  Observations on Pomaceae,  a następnie przez dziewięć lat pisał artykuły do „Encyklopedi roślin (Encyclopaedia of Plants). Kolejne fundamentalne prace J. Lindleya to  wnilkliwy opis brytyjskiej flory  (A Synopsis of British Flora, arranged according to the Natural Order (1829) oraz “Wstęp do systemu naturalnego w botanice” ( An Introduction to the Natural System of Botany, 1831).


Od 1822 r. J. Lindley był sekretarzem-asystentem w "Horticultural Society" a w 1829 r. objął katedrę botaniki na University College w Londynie, w której pracował do 1860 r. Wniósł bardzo ważny wkład do Botanical Register,któtrego był wieloetnim redaktorem oraz ukazującej się do dziś  "The Gardeners' Chronicle" , w którym kierował działem roślinno-ogrodniczym. Zmarł w Bedford Park w 1865 r.


W historii botaniki zapisał się jako twórca klasyfikacji orchidei.



http://en.wikipedia.org/wiki/John_Lindley

Przejdź do strony:
  • << Pierwsza
  • < Poprzednia
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • Następna>
  • Ostatnia >>
Societas Lindleiana, wszelkie prawa zastrzeżone
  • O nas
  • Lindleyowie
  • E-biblioteka
  • Nasze archiwum
  • Kontakt
  • Linki
Projektowanie stron internetowych: www.bedweb.pl