Nowości

Album William Heerlein Lindley. Plan Warszawy 1912 r. nominowany do nagrody!

William Heerlein Lindley (1853-1917), w setną rocznicę

Sąd Konkursowy Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek nominował do nagrody Najpiękniejszej Książki Roku 2016 wydane przez Muzeum Historyczne m.st. Warszawy  album pod tytułem William Heerlein Lindley. Plan Warszawy 1912 r., opracowany przez prof. Ryszard Żelichowskiego i dr Pawła E. Weszpińskiego.

Niestety, w tej kategorii Jury nagrodziło inną piękną książkę. Muzeum Warszawy było laureatem w tej kategorii w roku minionym. Nam pozostało cieszyć się z nominacją, która stanowi dowód uznania Jury dla naszej pracy, no i dla kunsztu edytorskiego zespołu pracowników Muzeum. Dziękujemy i gratulujemy!

Werdykt Jury ogłoszony został  podczas 8. Warszawskich Targów Książki w dniu 18 maja 2017 r. na Stadionie Narodowym.

Strony tytułowe i oprawa dwóch tomów

Cześć pierwsza, tekstowa

Grzbiety obu tomów w albumie

W 100-rocznicę wodociągu w Baku

W 100 lat wodociągu Shollar-Baku, ostatniego dzieła Williama H. ​​Lindleya

Pod koniec XIX wieku gospodarze miasta Baku musieli uporać się z fundamentalnym problemem dla dalszego rozwoju Baku - niedoborem wody. Wyczerpano już wszystkie dostępne rozwiązania, począwszy od pobierania zanieczyszczonej wody z pobliskich rzek a na budowie zakładów odsalania wody morskiej zakończywszy. Także szukano specjalistów zagranicą. Po latach różnorodnych prób i narad zapadła decyzja, aby do miasta doprowadzić wodę z odległych źródeł gór Kaukazu.
Tego trudnego zadania podjął się r William Heerlein Lindley. Prace, które rozpoczął w 1899 roku, prowadził aż do śmierci w 1917 roku. Zaprojektowany przez niego rurociąg miał swój początek u źródeł rzeki Kura, wypływającej ze stoków Dolnego Kaukazu, 110 mil (177 km) na południe od miasta Baku.

Jak mówił sam Lindley: „W Europie Zachodniej kierowałem pracami wodociągowymi i kanalizacyjnymi w 35 miastach, ale nigdy nie miałem do czynienia z dziełem o takim technicznym rozmachu i trudnościach, jak budowa tego rurociągu”. Redakcja tygodnika „Illustrated London News” z 1912 roku w artykule zatytułowanym "Woda dla Miasta Wielkiej Ropy: Budowa najdłuższego wodociągu w Europie" opisała szczegółowo rozmach tej budowy.

Chociaż od 1914 roku trwała pierwsza wojna światowa, udało mu się Lindleyowi przybyć do Baku, by w 1917 roku wziąć udział w „wielkim otwarciu”. W dniu 21 stycznia milioner-filantrop Z.H. Taghiyev, wspierający projekt finansowo i propagandowo, przekręcił kurek w obecności wszystkich władz lokalnych i woda ze źródła w Shollar popłynęła do punktu poboru wody w centrum miasta. Następnego dnia Lindley włączył osobiście zawór i krystalicznie czysta woda wypełniła zbiornik na wodę o pojemności 4,5 miliona wiader wody.

Transkaukaskie Linie Kolejowe uhonorowały z tej okazji Lindleya żetonem na korzystanie z ich usług do końca życia.

Obecnie ujęcie w Shollar po stu latach nadal jest uznawane za najlepsze źródło wody miasta Baku, zarówno ze względu na jej jakość jak i na niezawodną dystrybucję

.

Była to ostatnia podróż Williama H. Lindleya do tej odległej części Imperium Rosyjskiego. Wiadomości z frontu, wkrótce o rewolucji bolszewickiej, oznaczały koniec świata, który znał. Sir William Heerlein Lindley zmarł w grudniu 1917 roku w swoim domu w Londynie na atak serca. Miał 64 lata.

Wieść o jego śmierci dotarła do Baku w następnym roku. W dniu 3 marca 1918 roku, na nadzwyczajnym wspólnym posiedzeniu władze miasta uczciły tę smutną wiadomość minutą ciszy.

Dla uczczenia jego zasług dla miasta władze stolicy Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu przemianowały Aleję Romanowów na ulicę Williama H. Lindleya. W 1923 roku bolszewicy zmienili jej nazwę. Obecnie to ulica 28 maja i upamiętnia narodziny pierwszej Republiki Azerbejdżanu w 1918 roku.  

Na fotografii prace nad ujęciem w Szolar (w tle inż. Stefan Skrzywan)

Życzenia świąteczne i z okazji nowego 2017 r.

Drogie Członkinie, Drodzy Członkowie i Sympatycy,
wiele się działo w naszych sprawach związanych z rocznicami lindleyowskimi. Uczestniczyliśmy w obchodach 130-rocznicy wody uruchomienie wodociągu warszawskiego, opublikowaliśmy książkę o pomiarach Warszawy i planie W.H. Lindlyea. Nie obyło się jednak bez pewnych perturbacji.
Ze względu na liczne wydarzenia polityczne w Warszawie latem 2016 r. (szczyt NATO, światowy zlot młodzieży katolickiej) konieczne stało się przeniesienie obchodów 130-lecia pierwszej wody w Warszawie z lipca na wrzesień. Obchody tej miłej dla nas rocznicy miały miejsce 6 września. Szczegóły zamieściliśmy w poprzednich nowościach Societas Lindleiana.
W dniu 6 grudnia zaprezentowaliśmy piękne wydanie planu W.H. Lindleya Warszawy z 1912 roku. Autorem tekstu o Lindleyach i Warszawie z tego okresu jest prof. Ryszard Żelichowski, zaś fachowej analizy techniki sporządzania planu dokonał dr Paweł Weszpiński, sekretarz naszego Societas.

Zbliża się koniec roku i tradycyjne święta. Z tej okazji składamy nasze najlepsze życzenia.

Fot. Urszula Frydrych

Plan Warszawy Lindleya z 1912 roku

Nowa publikacja z serii Plany Warszawy, prezentująca wybitne dzieła kartograficzne ze zbiorów Muzeum Warszawy, dotyczy planu opracowanego pod kierunkiem angielskiego inżyniera Williama Heerleina Lindleya i wydanego w 1912 roku. To najwierniejsze kartograficzne przedstawienie w małej skali Warszawy z początku XX wieku i zarazem synteza dzieła Lindleyów – szczegółowych planów miasta z lat 1883–1915, które powstały na potrzeby budowy wodociągów i kanalizacji.

Ryszard Żelichowski, Paweł E. Weszpiński, autorzy

William Heerlein Lindley. Plan Warszawy 1912. Plan niwelacyjny miasta Warszawy. Zdjęcie pod kierunkiem Głównego Inżyniera W.H. Lindleya

Premiera książki odbędzie się 6 grudnia o godz. 18:00 w Muzeum Warszawskiej Pragi, przy ul. Targowej 50/52.

Przemówienie Williama (Billa) Lindleya w Warszawie z okazji 130-lecia wodociągów (6 września 2016 r.)

Ważnym akcentem obchodów naszego jubileuszu była trzydniowa wizyta w Warszawie Francisa Williama Lindleya, potomka WilliamaLindleya, projektanta sieci wodociągowej i kanalizacyjnej w naszym mieście.

Francis William Lindley z małżonką Philippą (na zdjęciu poniżej) przybyli z Wielkiej Brytanii na zaproszenie Spółki, by poznać dzieło swych przodków i odebrać Honorową Odznakę Zasłużonego dla MPWiK w m.st. Warszawie S.A. Kontakt z Panem Lindleyem nawiązaliśmy dzięki uprzejmości Pana Profesora Ryszarda Żelichowskiego, Prezesa Zarządu Stowarzyszenia Societas Lindleiana, autora monografii „Lindleyowie. Dzieje inżynierskiego rodu”. Najważniejszymi punktami wizyty naszego gościa były: gala jubileuszowa w Teatrze Narodowym 6 września oraz zwiedzanie Stacji Filtrów (przed południem tego samego dnia) i komory połączeniowej na kolektorze praskim w ul. Jagiellońskiej przy Ratuszowej (7 września). F.W. Lindley wziął też udział w specjalnym pokazie fontann dla pracowników Spółki. Pan Lindley był bardzo zadowolony z wizyty. Obok zamieszczamy tekst, który przygotował specjalnie dla czytelników „Wodociągowca Warszawskiego”, w którym przybliża postacie wielkich angielskich inżynierów ze swego rodu, ich związki z Warszawą i swoje wrażenia z pobytu w naszym mieście….

William (Bill) Lindley z żona Philippą zachwyceni jakością warszawskiej wody

Cały tekst czytaj “Wodociagowiec Warszawski”, jesień 2016, nr 34, przygotowany przez Wojciecha Bliżniaka (MPWiK):

http://www.lindleiana.pl/uploads/files/document_45_pl.pdf